روغن زیتون و پوست

در بشر، افزایش سن سبب آسیب تدریجی کاربردی و ساختاری پوست می گردد. بافت پوست همواره تغییراتی می کند، بعضی از تغییرات عبارتند از اینکه لایه های داخلی و خارجی پوست (درم و اپیدرم ) نازک تر می شوند، قابلیت ارتجاعی از دست می رود، محلی که درم را به اپیدرم متصل می کند نرم می شود، با اجتماع کلاژن ها فساد بافت رخ می دهد که در آن قدرت بافت برای مبارزه علیه آسیب ها و ترمیم آنها کاهش می یابد. عوامل خارجی، مانند اشعه خورشید، با تولید رادیکال های آزاد به بزرگسال شدن سرعت می بخشد. اگرچه سلول ها مجهز به مکانیسمی هستند که اثر آنها را خنثی می کند، اما این امکان وجود دارد که آسیب سلولی بااستفاده از بازدارنده هایی که احتمال خطر را کاهش میدهند،کم کرد.

یکی از این باز دارنده های طبیعی روغن زیتون است که برش عرضی لیپیدش بسیار شبیه به پوست انسان می باشد. در بالای پلی فنول ها، روغن زیتون مقادیر بالایی از ویتامین های A، D وK و همچنین E که منبع اصلی حفاظت در برابر رادیکال های آزاد می باشد که باعث اکسیداسیون سلول می شوند، را دارا می باشند. این موضوع کمک بزرگی در درمان اختلالاط پوست مانند آنس(ance)، سوریاسیس(psoriasis) و سبوریک ازماس(seborrheic eczemas) می کند. هم چنین توصیه شده که به خاطر اثر آنتی اکسیدانی روغن زیتون ،این روغن میتواند نقش مهمی در جلوگیری از اکسیداسیون مداوم، فرآیندی که بر پیشرفت انواع مختلف سرطان پوست اثر می گذارد، داشته باشد.

بررسی ها بر روی ویتامین E آغاز شده اند، اما چنین مشاهداتی زمان زیادی می برند،یعنی اطلاعات قطعی هنوز در دسترس نمی باشد. به هرحال تئوری این است که اسید روغنی نقش مهمی در خنثی کردن اکسیداسیون مداوم،ایفا می کند.